Na skutek poddania gazu, takiego jak dwutlenek węgla, działaniu wysokiego ciśnienia i podgrzewania zachodzą zmiany w jego właściwościach fizycznych. Staje się on cieczą w stanie nadkrytycznym. W tych warunkach gaz posiada zdolność rozpuszczania się jak ciecz i dyfuzyjność jak gaz. Krótko mówiąc, ma właściwości zarówno gazu, jak i cieczy. Z tego powodu ciecze w stanie nadkrytycznym doskonale sprawdzają się jako media do przetwarzania szerokiej gamy matryc chemicznych, biologicznych i polimerowych.

Ogromną zaletą ekstrakcji cieczą w stanie nadkrytycznym (SFE) jest możliwość precyzyjnego kontrolowania, które składniki złożonej matrycy są ekstrahowane, a które pozostawiane. Jest to możliwe dzięki precyzyjnej kontroli kilku kluczowych parametrów, takich jak temperatura, ciśnienie, natężenie przepływu i czas przetwarzania.
Dodatkową zaletą cieczy w stanie nadkrytycznym jest wysoka wydajność ekstrakcji i najwyższa czystość produktu. Dwutlenek węgla jest najczęściej stosowaną cieczą w stanie nadkrytycznym. Jego temperatura krytyczna wynosi 31°C, a ciśnienie krytyczne 73 atmosfery.